TÜRKİYE GENELİ

KORONA VİRÜS VERİLERİ

VAKA: 0
AKTİF VAKA: 0
ÖLÜM: 0
İYİLEŞME: 0

TÜRKİYE VE DÜNYA ÜZERİNDE KORONA VİRÜS VERİLERİ İÇİN

Ana Sayfa Yazarlar 8.03.2019 168 Görüntüleme
GEÇEN YIL KAYBETTİĞİMİZ İKİ OZANI ANARKEN

GEÇEN YIL KAYBETTİĞİMİZ İKİ OZANI ANARKEN

Ahmet Özdemir
Geçen yıl mart ayının başında üçüncü cemrenin toprağa düştüğü gün, Âşık İsmeti düştü toprağa. Benzetmişti kendini bir kuru yaprağa: “Kendimi benzettim kuru yaprağa / Rüzgarlar estikçe düşerim anam / Böylece girmeden kara toprağa / Söylenir sızlanır deşerim anam…” Baharın başlangıcında toprağa, bört böceği bin bir nebata, elvan çiçeğe can suyunun yürüdüğü demde düştü.

Demişti ki: “Bir güzel uğruna gezerim böyle / Neyleyim bulunmaz hey Sivas şehri / Var ise haberin ne olur söyle / Yüreğim yaralı duy Sivas şehri…”
Asıl adı Abdülkadir Namlı olana Âşık İsmeti 1934 yılında Sivas’ın Kahyalı köyünde doğmuştu. Edebiyatımızda Sehl-i mümteni olarak adlandırılan bir sanat vardır. “Kolay görünen, ancak benzeri söylenmeye kalkılınca zor olduğu anlaşılan, özlü söz söyleme sanatıdır. Bu tür sözler, derin anlamlıdır. Âşık İsmeti’nin şiirlerinde bunu görürdüm. Şu dizeye dikkat buyurun: “Düştüm ibret aldım kalktım unuttum…” Söylenmesi kolay görünün ama derinliğini anlatmak için başka bir şey yazmaya gerek var mı? 84 yaşında Sivas’ta toprağa verdiğimiz İsmeti’ye rahmetler dilerken sözünü ettiğim dizenin bulunduğu şiirden iki dörtlük aktarmadan geçemedim:
“…..
Doğruyu duymadım yanlışa kandım
Gölgemi görünce kendimi sandım
Ateşle oynadım külünde yandım
Düştüm ibret aldım kalktım unuttum

Kim bilecek neler vardı anımda
Yazacaktım kalem yoktu yanımda
Beni sarhoş eden hal var kanımda
Düştüm ibret aldım kalktım unuttum

VE ÂŞIK AYTEN GÜLÇINAR
Yapma be bacıcan! Aşık İsmeti’nin hüzün bulutları gönül bahçemizden dağılmamışken, önceki gece yarısı bir acı daha düştü yüreğimize: “Aşık Ayten Gülçınar’ı cinayete kurban verdik!”

Behçet Necatigil’in şiirini sıkça okurum: “ … Siz geniş zamanlar umuyordunuz / Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek. / Yılların telâşlarda bu kadar çabuk / Geçeceği aklınıza gelmezdi // Gizli bahçenizde / Açan çiçekler vardı, / Gecelerde ve yalnız. / Vermeye az buldunuz / Yahut vaktiniz olmadı. ” Şiirleri okuruz. Başkalarının pay çıkarmasını umarız ama ne yazık ki kendimize pay çıkarmayız.

Hep içimden, çağımızın en önemli kadın halk ozanlarından biri ve hemşerim olan Âşık Ayten Gülçınar hakkında bir yazı yazmak, ona övgülerimi anlatmak geçmişti. Ayten bizim kızdı. Nasıl olsa yazarım diye diye günleri, yarınlara erteledim. Şarkışla’nın “Ev danası öküz olmaz” sözü bir kez daha gerçek oldu.

Bugün 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü… Çocuk gelinlerden, tecavüze; kadına şiddetten, kadın cinayetlerinden, kadın eşitliğe kadar türlü türlü halleri konuşuyoruz.
Âşık Ayten Gülçınar, Sivas’ın Şarkışla ilçesi’nin Çanakçı köyünde 1960’da dünyaya geldi. 13 yaşında çocukken kendinden 25 yaş büyük biriyle evlendirildi. İşkenceye dönen hayatını kurtarmak için bu kez başka biriyle evlendi. Saza şiiri merak salması hoş karşılanmadı, hor görüldü. O karar büyük zorluklar içindey ki, anlatılmaz. Karşı koydu. Dik durdu. Ülkemizin en önemli ve aranılan ozanları arasına girdi:
“Derdi veren elbet verir çareyi / Ölürüm de yine elden istemem / Son nefesim olsa bir damla suyu / Sevgisiz uzanan elden istemem // Sevgisiz yaşamak ölümden acı / Paranın sevgiye yeter mi gücü? / Gönlüm bir çift tatlı sözün muhtacı / Sevgisiz yürekten dilden istemem….”

Soy adı Çınar olan ozan, erkeklerin mahlas belirlerken isimlerinin başına “Kul”, “Sefil” benzeri sıfatlar aldığını düşünmüştü. Bir kadın olarak kendisi de isminin başında “Gül” sıfatını yakıştırmıştı. Böylece âşıklık adı “Gülçınar” olmuştu.
Gülçınar, irticalen şiir söyler, ozanlık geleneğinin lebdeğmezden, divana kadar her dalında en güçlü âşıklarla atışmaktan geri kalmazdı. Yüzlerce şiir, şiir kitapları, kasetler, CD’ler bırakarak genç yaşta “kadına cinayetle” aramızdan ayrıldı. 6 Mart 2018 Salı günü Ankara Sincan Çimşit mezarlığına defnedildi. Rahmetler dilerken bir şiirini paylaşmak istedim:

“Rüzgâra kapılmış yaprak gibiyim
Savrulur giderim elden ellere
Terk eylemez beni sadık dertlerim
Sarınır giderim elden ellere

Ne bir yuvam oldu ne de düzenim
Bir garibim gurbet gurbet gezerim
Derdim çoktur çok azını yazarım
Yerinir giderim elden ellere

Gülçınar’ım sözde yaşamaktayım
Ne yerde ne gökte muallaktayım
Bir meçhule doğru yol almaktayım
Sürünür giderim elden ellere

Yazar Hakkında

Adı Soyadı:

Mesleği:


İlginizi çekebilir

Suriye çıkmazı…

Suriye çıkmazı…

Tema Tasarım |